Once

Melig, melig, melig, … En clichés! Ongelooflijk. Na het eerste half uur dacht ik “Laat maar zitten”. Maar op een of andere manier begin je dat melige te aanvaarden, word je de film ingezogen omwille van de fantastische muziek, vind je de clichés niet erg meer. Een romantische film wordt het, veel beter dan wat Hollywood er zou van maken (zeker het einde), gedraaid met beperkte middelen. Een film die naarmate hij vordert in je hart kruipt …En als muziekliefhebber kan de film zeker niet stuk. Een fantastische soundtrack met twee professionele muzikanten in de hoofdrol (o.a. Glen Hansard van The Frames). Kortom, na de film heb ik die aangeraden aan diverse mensen, alleen maar omwille van het feel-good gehalte, de humor en de romantiek. Iets voor Canvas op woensdagavond.

In ‘t kader van een nakende reis naar Praag, was het ook leuk een paar woorden Tsjechisch te kunnen leren dankzij Markéta Irglová.

In de Filmclub? Ik zeg niet nee, maar ’t kan wel zijn dat ie eruit valt aangezien we maar 10 films kunnen draaien. Maar binnen dit genre – dat toch ook aan bod moet komen – komt ie zeker in aanmerking!

Als schoolfilm? Een maatschappelijk thema wordt niet belicht. Jongeren die met muziek bezig zijn (en dat zijn er steeds meer), gaan dit zeker appreciëren, maar dan louter als ontspanning. Het is immers één van de beste muziekfilms van de laatste jaren. Iets voor de tweede graad secundair, schat ik.

Trailer – Website